اجاره درهم و دینار برای زینت و حفظ اعتبار

اجاره کردن دراهم و دنانیر و سکه‌های مضروب در گذر تاریخ، برای زینت یا اثبات اعتبار و ثروتمند یا برای بعضى استفاده‏هاى تاريخى و جغرافيائى و... مورد بحث و گفتگوست. شبهه‌ای که در صحت چنین اجاره‌ای مطرح است نقل بطلان وقف درهم و دینار از جماعتی و نقل عدم ضمان غاصب نسبت به منافع آنها در صورت ردّشان از جماعتی دیگر است،[1] مرحوم آقای خوئی در تقریب شبهه فرموده است شاید چنین تخیل شود که این دو فتوی با صحت اجاره درهم و دینار منافات دارد، بدین بیان که از اين دو فتوی استفاده مى‏شود كه برای درهم و دینار منفعت...

ادامه مطلب...

حرمت کشف زینت زن مسلمان نزد زنان کفار - بخش دوم

بر حرمت کشف زنان مسلمان در مقابل زنان کفار و اهل کتاب به آیه شریفه «وَ لاَ يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ ... أَوْ نِسَائِهِنَّ»[1] استدلال شده است که اگر مراد از «نسائهن» مؤمنات باشند این آیه می‌تواند دلیل بر عدم استثنای زنان کفار و اهل کتاب باشد تا کشف در مقابل آنان تحت «لا یبدین» باقی بماند. از این‌رو سه احتمال در «نسائهن» بررسی و ردّ شد، در این نوشتار احتمال اراده زنان ملازم و زنان مؤمن مورد بررسی قرار می‌گیرد. احتمال چهارم: ملازمان مرحوم سيد در عروه احتمال داده است كه...

ادامه مطلب...

بررسی احتمال فسخ کل عقد در صورت بطلان

فقهاء در صورت بطلان عقد إجاره بر این عقیده هستند که عقد به حسب ازمنه انحلال پيدا مي‏كند، برای مثال چنان‎چه خانه‌ای برای یکسال إجاره شود و بعد از سه ماه خراب شود، إجاره نسبت به نه ماه باقی باطل می شود و ثمن در صورت مساوی بودن ماه‌ها از حیث إجاره بهاء، به صورت مساوی بر دوازده ماه تقسیط می شود و موجر به اندازه سه ماه آن را برمی دارد وبقیه را به مستأجر بر می گرداند. مرحوم سيد در موارد فسخ أثنای مدت اجاره، بعد از بیان قول مشهور که قائل به انحلال و فسخ بعض بودند،...

بررسی و نقد کلمات اهل سنّت در تحریم متعه-2

اشاره در بخش اول این مقاله به بررسی برخی توجیهات وارد شده از سوی علمای اهل سنت درباره این سخن عمر که «متعتان محلّلتان فی زمن رسول الله و أنا احرّمهما» پرداختیم. در ادامه به بررسی روایات تحریم متعه در کلمات اهل سنت می‌پردازیم.    بررسی روایات تحریم متعه در جوامع حدیثی اهل سنت در منابع اهل سنت از پیامبر(ص) برخی از روایات در باب تحریم متعه نقل شده است. برای نمونه شوکانی از احمد و ابوداود نقل می‌کند: «ان رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم في حجة الوداع نهى عن نكاح المتعة»[1] همین مضمون در روایات دیگری نیز...

بررسی و نقد کلمات اهل سنّت در تحریم متعه-1

اشاره[1] بحث درباره حلیّت و حرمت متعه یکی از مباحث چالش برانگیز فقهی میان شیعیان و اهل سنت محسوب می‌شود. شیعیان بر این باورند که متعه در زمان پیامبر(ص) حلال بود و دلیلی بر حرمت آن نداریم؛ بلکه در روایات متعدد صادره از معصومین(ع) بر حلیّت آن تأکید شده است.[2] اما در مقابل اهل سنّت با تأکید بر این سخن عمر که «متعتان محلّلتان فی زمن رسول الله و أنا احرّمهما»[3] به حرمت متعه حکم نموده‌اند. همانطور که از کلام عمر نیز مشخص است، متعه در زمان رسول خدا حلال بوده است و او بعدا آن را حرام اعلام نموده...